به آن­دسته از سپرده­های سرمایه­گذاری اطلاق می­گردد که برای مدت حداقل یک ماه افتتاح شده و قابل تمدید برای دوره­های یک ماهه بعد نیز خواهند بود. تمدید مدت مطابق شرایط قرارداد می­تواند بطور خودکار و نامحدود انجام گیرد. ضمناً وجه این نوع از سپرده سرمایه­گذاری در هر زمان توسط صاحب حساب قابل برداشت خواهد بود.

ب-2) سپرده سرمایه­گذاری بلندمدت

به سپرده­های سرمایه­گذاری اطلاق می­گردد که سپرده­گذار مبلغی معین را برای مدت معین مطابق قرارداد منعقده نزد بانک تودیع و نگهداری می­نماید. سپرده سرمایه­گذاری مدت­دار با در نظر داشتن مدت می­تواند هر یک از انواع زیر را شامل گردد:

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

  1. سپرده سرمایه­گذاری یک ساله        4. سپرده سرمایه­گذاری چهار ساله
  2. سپرده سرمایه­گذاری دو ساله      5. سپرده سرمایه­گذاری پنچ ساله
  3. سپرده سرمایه­گذاری سه ساله

1        ادبیات پژوهش

1.1                مقدمه

یکی از جایگاه­های تصمیم، نیازسنجی یا پیش­بینی تقاضا می باشد که پیش­بینی، فرآیند برآورد جایگاه­های ناشناخته می باشد (آرمسترانگ، 2001). برای موفقیت در دنیای متغیر امروز، تصمیم­های سازمان­های فعال در کسب و کار متکی به پیش­بینی­های انجام شده با حداقل خطا می باشد که در گرو داشتن یک سیستم پیش­بینی مناسب می باشد (آبراهام ولدالتر،1983).

انتخاب یک روش پیش­بینی از بین چند روش، یک مرحله مهم می باشد که با در نظر داشتن روش­های مناسب و اندازه­گیری خطاهای پیش­بینی و مقایسه آنها با همدیگر می­توان به یک روش مناسب و مطلوب دست پیدا نمود.

در این بخش در آغاز توضیحاتی در ارتباط با تعاریف کلی و روش­های پیش­بینی اظهار می­گردد. در ادامه با در نظر داشتن موضوع پژوهش که مقایسه دو مدل شبکه عصبی مصنوعی و مدل باکس­ـ جنکینز می باشد توضیحاتی درمورد سری­های زمانی، مدل باکس ـ جنکینز و شبکه­های عصبی مصنوعی ارایه می­گردد و در انتهای بخش اول از فصل دوم شاخص­های خطا، به عنوان ابزاری برای مقایسه­ی مدل­ها معرفی می­شوند.

1.2                پیش ­بینی و مدل­های پیش ­بینی

1.2.1    تعریف پیش ­بینی

در یک تعریف کلی، فرایند پیشگویی شرایط و حوادث آینده را پیش­بینی نامیده و چکونگی انجام این اقدام را پیش­بینی کردن نامیده می­گردد (بوکوتا، 2002).

هر سازمانی جهت تصمیم­گیری آگاهانه بایستی قادر به پیش­بینی کردن باشد. از آنجایی که پیش­بینی وقایع آینده در فرآیند تصمیم­گیری در سازمان تأثیر عمده ای را اعمال می کند، پیش­بینی کردن برای بسیاری از سازمانها و نهادها مهم بالقوه­ای می باشد. پس بیشتر تصمیمات مدیریت در تمام سطوح سازمان به گونه مستقیم و یا غیر مستقیم به حالتی از پیش­بینی آینده بستگی دارد.

در مدیریت استراتژیک، پیش­بینی شرایط عمومی اقتصاد، نوسانات قیمت و هزینه­ی تغییرات تکنولوژی، رشد بازار و امثال آن در ترسیم آینده بلند­مدت شرکت موثر می باشد. به همین دلیل می باشد که کنترل هر فرایند، منوط به پیش­بینی رفتار دوره فرآیند در آینده می باشد. برای مثال ممکن می باشد که در یک دوره فرآیند دستگاهی بیش از حد معین کار کند و تعداد اقلام معیوب تولید شده افزایش یابد. پس برای شناسایی به موقع این نقص بایستی از روش های مناسب پیش­بینی بهره گیری نموده و نسبت به تصحیح و یا حذف آن با در نظر داشتن شرایط موجود اقدام نمود (ریفنس، 1997).

برای دانلود متن کامل اینجا کلیک کنید