ویژگی های آموزش در سازمان را می توان از دو بعد کلی توجه کرد :

ویژگی های ناشی از وضعیت سازمانی و ویژگی های ناشی از خصوصیات مخاطبین که آن را در شمار آموزش بزرگسالان قرار می دهد :

– ویژگی های ناشی از وضعیت سازمانی : سازمان متشکل از خرده سیستم های بسیاری می باشد که دارای ارتباط متقابل و در عین حال متغیری هستند و هر خرده سیستم نیز متشکل از امکانات و فرایندهای و عاملیتی برای انجام کاری می باشد که از آن انتظار می رود. اگر چه گستره مسئولیت های افراد در سطوح و جایگاههای مختلف سازمانی، متغیر و متنوع می باشد با این حال بروندادهای آنان می باشد که عملاً فرایندها و نتایج را تبلور وعینیت می بخشد. برونداد افراد تابعی از عواملی عملکردی مختلفی مانند عملکرد مورد انتظار، نتایج بازخورد، منابع موجود و در دسترس، دانش و مهارت، ظرفیت ها و قابلیت های فردی و… می باشد. از این رو آموزش یکی از راه های بهبود عملکرد می باشد و از طرف دیگر آموزش یک سیستم پردازنده می باشد که دروندادها را پردازش و به برونداد تبدیل نموده و در اختیار سیستم های دریافت کننده قرار می دهند تا آنها را به عنوان درونداد مورد بهره گیری قرار می دهند.

پس می توان نتیجه گرفت که :

اولاً آموزش یکی از خرده سیستم های سازمان و در تعامل با سایر خرده سیستم ها می باشد و نوعی فعالیت نرم به شمار می رود که انجام احسن آن مستلزم دانش، مهارت و توجه های ویژه ای می باشد.

ثانیاً : آموزش وظیفه بهسازی و شایسته سازی نیروی انسانی سازمان و بالتبع ایجاد و توسعه مستقیم یا غیر مستقیم عوامل و زمینه های لازم برای بهره وری سازمان را برعهده دارد.

ثالثاً : مستلزم نیاز سنجی و برنامه ریزی دقیق می باشد. آموزش در صورتی اثر بخش خواهد بود که به مقصود پاسخ به نیازی شناخته شده، وتحقق هدفی معین برنامه ریزی، سازماندهی و اجرا گردد.

رابعاً : آموزش یک سیستم پردازنده می باشد که می تواند به صورت انفعالی سیستم های دریافت کننده را پشتیبانی کند یا بطور فراکنشی آنها را تغذیه وحتی عملاً هدایت کند.

خامساً : آموزش بایستی از دوبعد بازخورد بروندادها بر اساس معیارهای پردازش و بازخورد ارزش بروندادها برای سیستم دریافت کننده مورد ارزشیابی قرارگیرد.

– آموزش کارکنان از جهت خصوصیات مخاطبین، اصول، تأثیر و وظیفه آموزشگران و نهایتاً نیازسنجی، طراحی و برنامه ریزی و اجرا و ارزشیابی متفاوت از آموزش و پرورش عمومی و رسمی می باشد. آموزش کارکنان نوعی آموزش بزرگسالان می باشد با وجوه فرق برشمرده جدول ذیل با آموزش وپرورش عمومی (دانش فرد، رشیدی، 1392، صص 30-29).

 

 

 

جدول2-1 : فرق آموزش کارکنان از آموزش وپرورش عمومی

وجوه فرق آموزش وپرورش عمومی آموزش کارکنان
– حوزه وسیع محدود ومشخص شده
– اهداف اکثراً کلی، درازمدت و عمومی جزئی، کوتاه مدت وخاص
– گرایش موضوع مدار مشکل دار
– شرکت کنندگان خردسالان با تجربیات محدود بزرگسالان با تجربیات متنوع
– تأثیر آموزشگر انتقال دهنده محتوا تسهیل کننده جریان آموزش و یادگیری

 

لومن (1991)، اصول عمده آموزشی و بهسازی منابع انسانی را به تبیین زیر بر شمرده می باشد.

1- داوطلبانه بودن : در فرایند آموزش هیچ یک از عوامل نباید با زور و اجبار وعلیرغم میلشان به فعالیت واداشته شوند.

2- عدم تبعیض : سن، جنس، نژاد، مذهب، حوزه کاری وغیره هیچکدام نباید ملاک تعیین یا فرق تبعیض آمیز بین افراد برای برخورداری از آموزش قرارگیرد.

3- هزینه اثربخشی : فعالیت های آموزشی بایستی مبتنی بر فایده اظهار شده باشد و عواید حاصل از هزینه های انجام شده به روشنی وتفصیل نشان داده گردد. بودجه آموزش نباید به سادگی و بی برنامه خرج گردد (نیاز سنجی آموزشی اولین گام جهت تحقق این اصل).

4- تصویرسازی دقیق : در همه مراحل اجزاء و فرایندهای آموزش اعم از تعیین نیازها، برنامه ریزی، اجرا، ارزشیابی، منافع حاصل از آموزش، اساتید، شرکت کنندگان و مواد… بدون هیچگونه اغراق یا خرد انگاری رعایت گردد.

5- صلاحیت و شایستگی در آموزش : همه اجرا بایستی از حداکثر صلاحیت و شایستگی ممکن جهت قرارگرفتن در سیستم آموزش برخوردار باشند. در این زمینه خصوصاً روی رویه ها و روش های اجرایی، مجریان اصلی و محتوا و مواد آموزشی تاکید می گردد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

6- ارزش ها : لازم می باشد آموزش دهندگان وآموزش گیران به ارزش آن چیز که تدریس می کنند و می آموزند معتقد باشند.

7- صداقت و تکریم در برخوردهای انسانی و محترم دانستن فردیت فراگیران (آموزش و بهسازی منابع انسانی) (Talebzadeh, Husseini, 2012, p 74).

برای دانلود متن کامل اینجا کلیک کنید